(Voor LYRICS, klik op de hoezen)
Tekst: Arien Korteland / Nationaal Pop Archief
Rotterdamse formatie ontstaan uit
de asresten van de cultformatie 'Spasmodique' en het multiculturele gezelschap
'East Meets West'. De groep combineert Westerse gitaarmuziek met allerlei
uitheemse ritmes, hetgeen een opzwepend resultaat tot gevolg heeft. Vooral
op het podium weet de groep te imponeren. In zanger/gitarist Mark Ritsema,
een ware Jim Morrison-personificatie, heeft 'Cobraz' dan ook een charismatisch
boegbeeld met een bezwerende stem. Aanvankelijk geldt de band als een belofte,
maar als na het verschijnen van het door Jean-Marie
Aerts geproduceerde debuutalbum 'Sato Bar' het grote succes uitblijft,
ontstaan er interne strubbelingen omtrent de te volgen koers. Na vele bezettingswisselingen
sterft Cobraz een weinig eervolle dood. Onverdroten gaat Mark Ritsema voort.
Na het verscheiden van 'Cobraz' doet hij weer van zich spreken met 'The
Last Side Show', een project in samenwerking met Jean-Marie Aerts. In ieder
geval was 'Cobraz' gedurende enkele jaren een kleurrijke en graag geziene
gast in het Nederlandse clubcircuit. De groep bracht een uniek geluid ten
gehore, ergens zwevend tussen Tom Waits, The Birthday Party en een tropische
Nick Cave. Helaas liepen te weinig mensen warm voor de unieke vernieuwingsdrang
van Ritsema en co, waardoor Cobraz zijn kunnen nooit geheel ten toon heeft
kunnen spreiden.
1991
Al tijdens de afscheidstournee
van de Rotterdamse undergroundformatie Spasmodique vormt zanger/gitarist
Mark Ritsema een gelegenheidsduo met multi-instrumentalist Willem Cramer
van East Meets West. Het duo noemt zich THE SALAMI BROTHERS (en later MARCUS,
red.) en trekt gedurende een klein jaar langs tal van kleine clubs en cafés.
Het tweetal wil muzikale grenzen verkennen door Westerse songstructuren
te combineren met Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse ritmes. Al snel ontstaat
de behoefte een complete band op te richten. Het moet een band met uitgebreide
ritmesectie worden, zodat zowel puntige rocksongs als uitgesponnen trancenummers
gespeeld kunnen worden. Ritsema en Cramer roepen de hulp in van een aantal
muzikale vrienden uit Spasmodique en East Meets West en onder de naam COBRAZ
vindt op 28 december het eerste concert plaats in Tejatro Popular in thuishaven
Rotterdam. Pas na dit succesvolle optreden volgt de oprichting van Cobraz.
Naast Mark Ritsema (zang/gitaar) en Willem Cramer (gitaar/zang) maken bassist
Martin Docters van Leeuwen (ex-Spasmodique), de conga-spelers Daniël
Bloem en John de Wit en doun-doun-speler Alex Eind deel uit van de groep.
1992
Van het eerste Cobraz-concert
eind 1991 verschijnen in het voorjaar drie nummers op de cd Rotterdam Olay
I (De Rotterdamse Daad), uitgebracht op Pennies From Heaven, het eigen label
van Mojo. Cobraz deelt deze cd met de bands Hi Ho Silver en East Meets West.
Gezamenlijk trekken de drie Rotterdamse bands langs de Nederlandse clubs.
Tijdens deze tournee keert congaspeler Daniël Bloem Cobraz de rug toe
en doet free jazz-percussionist Coen Aalberts (ex-Willy Nilly) zijn intrede.
Vervolgens stappen na enkele zomerfestivals ook John de Wit en Alex Eind
op. Met een optreden op het Metropolis Festival in het verschiet wordt er
naarstig gezocht naar vervangers. Op het nippertje worden deze gevonden
in drummer Ron de Bruijn (To Hip For The Room) en conga-speelster Joke Hamminga
(ex-Motel Bokassa en naast Cobraz en East Meets West actief als sessiemuzikante
bij onder andere Richard Janssen, Lee Towers en Rob de Nijs). In de nieuwe,
nog maar nauwelijks ingespeelde bezetting gooit Cobraz hoge ogen op het
Metropolis Festival in het Rotterdamse Zuiderpark.
1993
Om het concept verder
uit te werken schuimt Cobraz het Nederlandse clubcircuit af. Via broeierige,
opzwepende concerten weet de groep een gedegen live-reputatie op te bouwen.
In de zomer neemt de groep in de Jurgen Brouwer Studio's te Krimpen aan
de IJssel een demo op, waarmee men op zoek gaat naar een platenmaatschappij.
Chris Grem neemt de plaats van Martin Docters van Leeuwen in.
1994
Cobraz tekent een
contract bij VAN Records. In november duikt het sextet onder leiding van
de Belgische producer Jean-Marie Aerts (onder meer bekend als gitarist van
TC Matic en Arno Hintjes en als producer van het debuutalbum Mental Floss
For The Globe van Urban Dance Squad) de Brusselse I.C.P. Studio's in voor
de opnamen van een debuutalbum.
1995
Op Noorderslag, aan
het begin van het jaar, geeft Cobraz een verpletterend optreden. Reikhalzend
kijkt men uit naar de debuut-cd. Die verschijnt in april en is getiteld
Sato Bar. De pers reageert aan de ene kant verheugd, maar is tegelijkertijd
enigszins teleurgesteld dat de plaat de intense heftigheid van de live-optredens
ontbeert. Toch beschouwt men Cobraz als een beloftevolle aanwinst voor de
Nederlandse popmuziek. Van het debuutalbum wordt William The Phantom op
single uitgebracht. Deze cd-single bevat Sato Bar als bonustrack, een nummer
dat vreemd genoeg niet op de gelijknamige cd staat. Het album verkoopt goed,
maar William The Phantom flopt en Joke Hamminga stapt uit de band. Hierop
last de groep een korte zomerstop in om in het najaar weer op de planken
te verschijnen met nieuw bandlid Pepijn Zwaanswijk in de gelederen. In deze
opnieuw ververste bezetting maakt de band in december opnamen van twee concerten
in Rotown in Rotterdam en So What in Gouda voor een later uit te brengen
live-cd.
1996
Kort na de jaarwisseling
stapt Coen Aalberts op. Cobraz gaat als kwintet verder. In april verschijnt
het eind 1995 opgenomen mini-album Evil Rhythm, wederom geproduceerd door
Jean-Marie Aerts. Met Evil Rhythm bewijst Cobraz tot een van de spannendste
live-bands van Nederland te behoren. Voor een definitieve doorbraak is het
echter wachten op een tweede studioalbum. Dat zal er echter nooit komen.
De publieke belangstelling is tanende; Cobraz heeft het clubcircuit inmiddels
dan ook diverse keren afgestruind. Als er dan interne conflicten ontstaan
omtrent de te volgen koers sterft Cobraz in de knop.